Oncologie in de huisartsenpraktijk
Oncologie in de huisartsenpraktijk
复制标题
肿瘤学实践
DOI:
10.1007/s12445-013-0008-3
复制
发表时间:
2013
影响因子:
--
通讯作者:
F. Schellevis
中科院分区:
文献类型:
--
作者:
J. Korevaar;M. Heins;G. Donker;M. Rijken;F. Schellevis
ŠKorevaar JC, Heins MJ, Donker GA, Rijken PM, Schellevis FG. Oncologie in de huisartsenpraktijk. Huisarts Wet 2013;56(1):6-10.DoelKanker komt steeds vaker voor en de behandelingsmogelijkheden worden beter. De huisarts krijgt dus steeds meer mensen in zijn praktijk die in het verleden voor kanker zijn behandeld. Dit artikel geeft een overzicht van de impact van maligne aandoeningen in de huisartsenpraktijk.MethodeOp basis van het Landelijk Informatie Netwerk Huisartsenzorg (LINH) hebben we de incidentie van de 10 meest voorkomende kankersoorten over de periode 2002-2010 bepaald, alsmede het aantal contacten met de praktijk in de eerste twee jaar na de diagnose. LINH is een landelijk representatief netwerk van 84 huisartsenpraktijken met meer dan 335.000 ingeschreven patiënten.ResultatenIn een normpraktijk heeft een huisarts gemiddeld 73 volwassen patiënten bij wie de diagnose kanker minder dan 9 jaar geleden gesteld is. Bij 33 van deze patiënten is de diagnose minder dan 2 jaar geleden gesteld. Patiënten met kanker hebben de eerste 2 jaar na de diagnosestelling gemiddeld 11 contacten per jaar met de huisartsenpraktijk, waarbij het aantal contacten toeneemt met de leeftijd. Twee tot 3 contacten zijn gerelateerd aan de diagnose kanker. Van de overige contacten houden gemiddeld 3 contacten per jaar verband met alledaagse klachten, vindt er minder dan 1 contact plaats vanwege psychosociale problemen en heeft 1 contact te maken met infectieziekten. Ter vergelijking: alle Nederlanders van 18 jaar en ouder hebben gemiddeld 4 contacten per jaar met de huisartsenpraktijk, dus ruim minder dan de helft van het aantal van kankerpatiënten.ConclusieGezien de verwachte toename van het aantal patiënten met kanker, gecombineerd met de hogere zorgvraag die deze groep patiënten heeft en de mogelijke verschuiving van de oncologische zorg van de tweede naar de eerste lijn, zullen patiënten met kanker een groter aandeel van de totale huisartsenzorg gaan opeisen. Het is van belang dat alle betrokken partijen tijdig anticiperen op deze groeiende zorgvraag.